استاد گرانقدر جناب آقای کریم محمود حقیقی از شاگردان برجسته حضرت آیت الله نجابت در آغاز جوانی از تقوا و تهجد بهره ها داشت به طوری که با مادر متدیّن خود اغلب سحرها بر می خاست و با معبود خود به راز و نیاز می پرداخت و شبهای جمعه را غالباً در حرم حضرت احمد بن موسی ( شاهچراغ ) احیا می داشت .
به اقتضای سن و زمان زندگی از عشقی مجازی در التهاب بود و چون طبع شعری هم داشت گه گاه از آن التهاب درون ابیاتی می تراوید .
معلّمی متدیّن به نام مرحوم حبیب مشکبار اخلاق اسلامی و اصول عقاید به وی می آموخت .
همو اولین کسی بود که استاد را با شریعت آشنا نمود و در جلسات ، مورد توجه خاص خود قرار داد .
از همان دوران علاقه و انس به تنهایی و نیز تفکر و نظاره ی آسمان او را از مجالس دعا و جمع دوستان جدا می کرد ، به گونه ای که گاهی او را به تصوف و دیوانگی منتسب می کردند .
از جمع دوستان کناره می گرفت و در کناره جویبارها تنها ، به دنبال گمشده جان می گشت ؛ گمشده ای که ندیده و نشناخته ، دوستش داشت و به آن عشق می ورزید . بعد از توسل و عرض حاجت به محضر مولا امام امیرالمومنین ، در عالم رویا به حضور حضرت امام زمان ( عجل الله تعالی فرجه ) شرفیاب شد و عرض حاجت و آرزوی انتظار نمود و مورد تفقد قرار گرفت . از این رویا بسیار تحت تاثیر قرار گرفته ، توجه به معنی و مراقبت در شرعیات را پیشه نمود .
در هجده سالگی کتابی در موضوع عبور از مجاز و روی آوردن به حقیقت به نام طوفان عشق نگاشته و به چاپ رساند . حضرت آیت الله نجابت بعد از رسیدن به درجه اجتهاد در مراجعت از نجف اشرف به طرف شیراز ، کتاب مذکور را در دست کسی می بینند و علاقمند دیدار مولف می شوند . در اولین ملاقات به نحو عجیبی آن بزرگوار به ایشان پیشنهاد رفاقت و دوستی می فرماید . شاگرد که گویی گمشده خود را یافته ، خود را با تمام وجود به آن مرشد کامل و عارف متاله تسلیم می نماید .
رفاقت روز به روز گرمتر می شود و اغلب روزها در دامن طبیعت و کوه و دشت و شبها در نور مهتاب ، در جلسات انس با حضرت استاد ، در کنار جویبارهای طبیعت از چشمه سار زلال معرفت جامهای پیاپی به ریشه جان می نوشاند .
غیبت او در نزد اقران و دوستان سابق ، گاهی سبب انتقاد و اعتراض می گردد و به بحث و مجادله می انجامد و پاره ای اوقات ، سردی و تردید در روحیه ی شاگرد پدیدار می شود . وقتی مشکل خود را با استاد در میان گذاشت و از او درخواست نمود تا از خداوند برای او حجت غیبی بخواهد که تردیدش برطرف شود . در عالم خواب به او گفته می شود که : از آقای نجابت پیروی کن . از آن پس پرده ی شک و تردید زایل و راه در پیش چشمش روشن می شود و وقتی برای آقا ( آیت الله نجابت ) رویا را نقل می کند ، لبخند رضایت بر چهره ی آقا می نشیند .
استاد حقیقی به همراه یکی از یاران و به امر استاد خود برای زیارت و کسب فیض از حضرت آیت الله حاج آقا جواد انصاری ( استاد آیت الله نجابت ) عازم همدان می شود و در آنجا با استقبال گرم حضرت استاد مواجه می شوند ، گویی آن ها از قبل هم دیگر را می شناسند . چند روزی که در محضر ایشان بودند ، حداکثر استفاده و کسب فیض نموده و به شیراز مراجعت می کنند .
در سفر دوم که به همراه جمعی از دوستان به همدان داشت باز هم از بهره های معنوی سرشار می شود . در سفر سوم نیز همراه با حضرت آیت الله نجابت و حضرت آیت الله دستغیب ( رحمهما الله ) و گروهی از یاران به محضر ایشان در همدان می رسند و توشه

ها برگرفته و خوشه ها میچینند.

 

 
جناب استاد حقیقی در زمان مرحوم آیت الله نجابت و با تایید ایشان بیش از چهل سال ، جلسات هفتگی برای جوانان و شیفتگان علوم و معارف الهی تشکیل می دادند و پویندگان راه کمال را هدایت و ارشاد می نمودند ، که بسیار مورد توجه استاد بود و جلساتی را نیز خود آقا شرکت می فرمود و هم اکنون نیز همان برنامه ها ادامه دارد . خداوند بر تاییدات ایشان بیفزاید .
حدود ده سال قبل از فوت مرحوم آیت الله نجابت بعضی از خواهران تحصیل کرده تقاضای تشکیل جلسه ی ویژه ی خانم ها کردند . استاد حقیقی می فرمایند : باید از استادم اجازه بگیرم . و ایشان امر میکنند که حتماً این کار را بکن . در جلسات مذکور همچون قلمستانی ، نهال هایی که می بالیدند ، به بوستان اشجار طیبه آقا (حضرت آیت الله نجابت ) منتقل می شدند .
بعد از تالیف کتاب فروغ دانش در قرآن و حدیث بود که آقا (حضرت آیت الله نجابت ) ، استاد حقیقی را به نوشتن و تالیف کتب امر و ترغیب نموده و فرمودند : کار به چاپ آنها نداشته باش ، تو باز بنویس ، خدا کریم است . به طوری که شاگردان آقا ، همه منتظر چاپ کتب ایشان بودند . کتاب های تخلی و تزکی و دو جلد تحلی و یک جلد تجلی در زمان حیات آقا و با کمک ایشان چاپ شد که همگی مورد توجه خاص و عنایت آن بزرگوار قرار گرفت . عاقبت دست اجل بین مراد و مرید جدایی افکند و روح ملکوتی استاد به سوی معبود پرکشید و آتش حرمان فراق در دل عاشق افکند . روحش شاد .
استاد کریم محمود حقیقی در حال حاضر علاوه بر این که راه استاد را در رشد و تعالی بخشیدن به نسل جوان و جویندگان کمال و حقیقت ادامه می دهند ، با تالیف و تدوین آثار جاودانه نیز عطش تشنگان زلال معرفت را فرو می نشانند .
خداوند بر عمر و عزت و توفیقاتشان بیفزاید .
آمین .

از       http://shiraz-arfan.persianblog.ir